રોનલના વિચારો

તો થઇ જાય થોડો અલ્પાહાર, જો મુજ સમો હોય વિચારો પીરસનાર….

ફ્રેન્ડશીપ ડે સ્પેશિયલ

હેપ્પી ફ્રેન્ડશીપ ડે
કોરા રહી ગયા ભલે વરસાદમાં, દોસ્તી એ તમારી ભીંજવી દીધા,
રિસ્તા હતા જે ફુલ સમા, સંબંધોથી તમે સિંચવી દીધા.

-રોનલ કનોજીયા

ઓગસ્ટ 13, 2010 Posted by | મુક્તક | 1 ટીકા

આશા-કિરણ

ક્યારેક એવું બને કે મનની ક્ષિતિજે અંધારું થઇ પણ જાય,
નાની પવનની લ્હેરકીથી આત્મ-વિશ્વાસનો હિમાલય હલી પણ જાય,
કરજે યાદ ત્યારે મુજ રાખ સમા મિત્ર ને તું,
જે તુજ માં કદાચ ઉષાભરી અજવાશ કરી પણ જાય.

-રોનલ કનોજીયા

ઓગસ્ટ 13, 2010 Posted by | મુક્તક | Leave a comment

જલન

સ્ટોરી:–> એક છોકરી ને એક છોકરો ગમતો હતો પણ એ એને પ્રપોસ મારે એ પેહલા જ બીજી છોકરી સાથે એ છોકરા એ મેરેજ કરી લીધા….તો એ છોકરી એ કઈક આમ લખ્યું…

બીજી(છોકરી) આવીને મારું પત્તું કાપી ગઈ,

જીવન હજુ શરુ જ થયુંતું ને એ આવીને બાફી ગઈ,

ભાઈ પણ બનાવી નથી શક્તી એને,

કેમકે થોડા જ દિવસો પેહલા “રાખી” ગઈ.

-રોનલ કનોજીયા

રાખી=રક્ષાબંધન….

ઓગસ્ટ 13, 2010 Posted by | મુક્તક | Leave a comment

જીવન

જીવનરૂપી દરિયામાં નજીવું વ્યક્તિત્વ(હું) ધરાવું છું,
પ્રાણપંખેરું ઉડી જશે પણ વિચારોની લાશ(હું) તરાવું છું,
કાલે કદાચ ના મળું એટલે જ
દિલમાં તમારા ચિત્ર મારું દોરાવું છું

-રોનલ કનોજીયા

ઓગસ્ટ 13, 2010 Posted by | મુક્તક | Leave a comment

સંવેદના

આ હવા મા કઈ નથી,

આ પાણી મા કઈ નથી,

આ દિલ મા કઈ નથી,

અને આ જીવનમા પણ કઈ નથી…આગળ શુ વાચો છો દોસ્તો,આ શાયરી માપણ કઈ નથી

-રોનક દેસાઈ

અને આ વાંચી ને મેં મુક્તક બનાવ્યું…

શું આ હવા માં કઈ નથી?, તો એ સુંદર મહેક કોની હતી,

શું આ પાણી માં કઈ નથી?, તો એ પ્રતિબિંબની ઝલક કોની હતી,

જીવનથી જ કઈક શીખ્યો છું એટલેજ કહું છું,

શું આ દિલ માં કઈ નથી, તો એના દરવાજા પર દસ્તક કોની હતી.

-રોનલ કનોજીયા

ઓગસ્ટ 13, 2010 Posted by | મુક્તક | Leave a comment

પ્રેમ

તમે સેવ્યા હતા એ સપનાનો સહવાસ છું હું,

ભલે આગળ વધી ગયા(તમે) પણ તમારી આસપાસ છું હું,

પાછુ વાળીને જોશો તો નહિ મળું,

ગુજરી ચૂકેલી યાદો નો એહસાસ છું હું.

-રોનલ કનોજીયા

ઓગસ્ટ 13, 2010 Posted by | મુક્તક | 1 ટીકા

પહેલો વરસાદ

પ્રયાસ:- ખેડૂત માટે પેહેલા વરસાદ નું મહત્વ કેવું હોય છે તે સમજાવવા માંગું છું હું…

નાનો સરખો ઉમ્મીદનો દિવડો, આખા ઘર ને ઝગમગાવી ગયો,
ગરમીથી કંટાળેલો ખૂદ(ભગવાન), આજ વરસાદને વરસાવી ગયો.

નિર્દયતાની હદ પર આવીને, માટીને મહેકાવી ગયો,
ગરમીથી કંટાળેલો ખૂદ, આજ વરસાદ ને વરસાવી ગયો.

આશાનો રોટલો કૂટુ છું ઘરમાં,
મીટ માંડીને બેઠો છું રણમાં,
શુષ્ક આંસુ જોઈ જગતમાં,
ખુશીથી પલક ભીંજવી ગયો,
ગરમીથી કંટાળેલો ખૂદ, આજ વરસાદ ને વરસાવી ગયો

જીવન નદી સ્તબ્ધ થઇ છે મનમાં,
ચાલી રહ્યો ખૂદછે કંટકમાં,
વરસાદી વંટોળથી મનને હચમચાવી ગયો,
ગરમીથી કંટાળેલો ખૂદ, આજ વરસાદ ને વરસાવી ગયો.

ત્રાહિમામ પોકારી ગઈ હતી આ ધરા, આગનો ભઠ્ઠો બુઝાવી ગયો,
ગરમીથી કંટાળેલો ખૂદ, આજ વરસાદ ને વરસાવી ગયો.

નાનો સરખો ઉમ્મીદનો દિવડો, આખા ઘર ને ઝગમગાવી ગયો,
ગરમીથી કંટાળેલો ખૂદ(ભગવાન), આજ વરસાદને વરસાવી ગયો.

-રોનલ કનોજીયા

ઓગસ્ટ 13, 2010 Posted by | કવિતા | Leave a comment

ગરમી

મન ના વાદળા ના બંધારણ માં બંધાયેલો,
મારાજ મગજની “ગરમી”થી ઉશ્કેરાયેલો,

ક્યારેક આંસુથી મેં ક્યારો ખીલાયેલો,
થઇ ગયો ગુસ્સાના તાપથી એ પણ સુકાયેલો,

સુરજના તાપ થી પહેલા તો અકળાયેલો,
પછી પોતાની જ “ગરમી” થી ખૂદને સમજાયેલો,

પરસેવાના ખૂનથી મારો રુમાલ ભીંજાયેલો,
યાદ છે કે “કવિતા” ની જગ્યા એ “નિબંધ” બનાયેલો,

મગજના તાપની “ડમરી” માં હતો ફસાયેલો,
ક્યાંથી મળે ઠંડક જયારે મારા જ પડછાયામાં હતો હું છુપાયેલો

-રોનલ કનોજીયા

ઓગસ્ટ 13, 2010 Posted by | કવિતા | Leave a comment

ચોરી

ચોરી કરતી વેળાએ તો દેખી બધાને સંતાઈ ગયો,
ક્યાં ખબર હતી કે ભગવાનના હાથ માં ઝીલાઈ ગયો.

માફ કરજે મને, તારા દ્વારા પહેલી વાર માં જ પકડાઈ ગયો,
આપી(તે) સજા એવી કે માળો મારો વીંધાઈ ગયો.

કરી’તી ચોરી “દિલ”ની મેં ને ટાંકો “એની” સાથે જોડાઈ ગયો,
“૨૪” નો જ હતો તારો લા’લ ને મણકો માળા માં પરોવાઈ ગયો.

લગ્ન કર્યા પછી મને સૌ કહે છે કે તું થોડો બદલાઈ ગયો,
જાણે ” તોફાની સમુદ્રમાં નાવડી તો બચી ગઈ પણ શઢ એનો પીંખાઇ ગયો.”

આ’પા બૈરીનું ને પેલી’પા મમ્મી નું સાંભળું એ અટકળ માં હું ફસાઈ ગયો,
જાણે ” ધરતી અને આભ જોડાઈ ગયા ને વચ્ચે હું પીસાઇ ગયો.”

હત્યા કરી શકતો નહોતો એટલે આત્મહત્યા માટે દોરાઈ ગયો,
જાણે ” ધોબીનો ગાલુંડીયો ઘરનો ના રહ્યો એટલે ઘાટ પર જઈને ધોવાઇ ગયો.”

મર્યોના પૂરો પણ પાટા-પીંડી થી ભરાઈ ગયો,
જાણે ” આભ થી પડ્યો ખરો પણ ખજૂરી પર ટીંગાઈ(લટકાઈ) ગયો.”

ચિલ્લાયો તૂટ્યું સ્વપ્ન ત્યારે, વિચાર્યું નહિ કરું ચોરી હું “દિલ” ની,
નહિતો થાશે એવું કે “વગર ‘નાળીયેરે’ હું જ વધેરાઈ ગયો.”

-રોનલ કનોજીયા

ઓગસ્ટ 13, 2010 Posted by | કવિતા | 1 ટીકા

દિલ નું માનું કે મગજ નું???

પહેલીવાર દિલ મારું માનતું નહોતું,
તેમ છતાં કામ કર્યું મેં મગજ થી,

દિલ ચીસો પાડીને રડતું હતું ને
આંખો નું તેજ કેહ્તું કે કામ થયું હોય ખુશી થી,

શું એ કેહવત સાચી છે કે
થાય ભલું સૌનું જો કામ કર્યું હોય દિલ થી,

દિલ મારું કેહ્તું હતું ” જાહેર કરી દે સૌની સામે”
કે “(તારા)વિવાહ પછી પણ ચાહું છુ તને એટલી જ સિદ્ધતથી”,

મારા મગજે રોક્યો મને
“તારી તો કરી કેમ બીજાની કરે છે બરબાદ(જીંદગી) આવી વાતો થી”,

ફરીથી સારી શરૂઆતતો કરવી શક્ય નથી
પણ કરી તો શકે છે ને આનો અંત ખુશી થી,

તો શું મેં ખોટું કર્યું કે ના માની વાત દિલ ની
કે સાચું કર્યું મેં સ્વીકારી લીધી વાત મગજ ની?

-રોનલ કનોજીયા

તા.ક.:- આવો કશોક નવો વિચાર આવ્યો તો મારાથી આવું લખાઈ ગયું…એમ તો આ કવિતા કઈ નથી કેહતી પણ અમુક લોકો માટે બહુ કહી જાય છે…

ઓગસ્ટ 13, 2010 Posted by | કવિતા | Leave a comment